“Çocuğumu tüm tehlikelerden korumalıyım”

“Çocuğumu tüm tehlikelerden korumalıyım”

Çocuklar ellemek, bakmak, incelemek, denemek için yoğun bir keşif ve merak duygusu içindedir. Elbette güvenlik, toplumsal yaşam kuralları açısından sınırları çizmek ve çocuğa öğretmek de ebeveynlerin görevedir. Peki ya sürekli size “ne yapamayacağınızı” söyleyen biri ile yaşasaydınız sizler ne hissederdiniz?

Çocuğu bu şekilde yönetmeye çalıştığında bu engellenme durumu sinir sisteminde stres yaratır ve en fazla birkaç kere tolere edildikten sonra öfke patlaması, ağlamalar, hırçınlık ya da yönergelere tamamen duyarsızlaşma olarak kendini ortaya koyar.

Burada olması gereken “neyi yapamayacağı” yerine “neleri yapabileceğini” göstermek olmalıdır.

Örneğin; kaldırımda koşturan çocuğun enerjisini atma ihtiyacını görüp dur komutunun yanına “Koşmak çok eğlenceli değil mi? Ne kadar enerjiksin, ama burada koşmak arabalar yüzünden tehlikeli eve kadar yürüyelim evimizin arka bahçesinde koşma yarışı yaparız.”

Bu yaklaşım ile çocukta anlaşıldığına ve ihtiyaçlarının giderilmeye çalışıldığına dair bir düşünce oluşturacaktır. Bu yönlendirmeler her zaman çocuk tarafından kabulle karşılanmayabilir ya da her an her ortamda bu yönlendirmeyi yapma imkanınız olmayabilir. Ancak bu yönlerdirmeleri  yapmaya başlamanın krizleri ve ilişkinizi nasıl rahatlattığını fark edeceksiniz.